Vol verwachting klopt ons hart
Wanneer, o wanneer zal er weer eens een nieuw berichtje komen? Over die lieve draak die ineens zo groot wordt (bijna 4!), over dat kleine spookje dat overal lachend tussendoor dartelt… Alle excuses van tafel: nu druk bezig met de foto's van de afgelopen tijd en het verzamelen van wetensaardigheden. Of liever, een selectie van beide, anders ben ik volgend jaar nog niet bij
. Nog even wachten dus…
Morris ligt vanmorgen tussen ons in te slapen en begint ineens in zijn slaap te brabbelen. Het wordt iets duidelijker en dan blijkt het het liedje van Thomas de Trein te zijn. En tijdens het zingen wordt hij wakker… Lief!
Go Madison, go!
Er is een tijd om te slapen, een tijd om te eten. Er is een tijd om te spelen en een tijd om te kruipen. En nu is het tijd om te lopen! In een razendsnel tempo (twee weken) is Madison van de eerste wankele stapjes tot het afleggen van hele afstanden gegaan. Want tsja, als je eenmaal kunt lopen, is kruipen wel echt voor baby's hoor.
Helpen met het opruimen van de was
Keurig netjes he, zo in een rijtje op de bank. Dat kan ik me van iemand anders ook nog heel goed herinneren
Wat doe je zoal, als je 1 of 3,5 bent?
Ti – Ta – Taart!
Hoera, hoera! Madison is 1 jaar! Natuurlijk kwam iedereen langs om haar te feliciteren, wat ze stoicijns over zich heen liet komen, maar de taart, nou, dat was wel een hoogtepuntje hoor!
Kijk nou hoe lief Morris kijkt
Morris was een trotse grote broer, hij voelde best wel dat het een speciale dag was. HIj ging snel naast Madison zitten en heeft heel goed geholpen met het kaarse uitblazen. Want daar was Madison nog wat te klein voor. Voor het eten van de taart trouwens niet…
Ja hoor, ik wil best met mijn handen eten, mmmmm
Lekker hoor!
En wat fijn, zo'n Cars kliederschort
Na de taart mengde de gastvrouw zich gezellig in het feestgedruis, wat nog werd opgevrolijkt door…. cadeautjes!
Een mooie prinses van Boris en Nikita
Potjes en pannetjes van oma Truus
Ze kreeg naturlijk nog veel meer, zoals duplo, acquadoodle en een mooie Nijntje-tas. Ze kan weer even vooruit! En niet vergeten, van papa en mama kreeg ze een keukentje. Nu vooral handig om aan te staan, maar straks natuurlijk goed voor beginnende kookaspiraties. Het bezoek ging weer huiswaarts en Madison lekker naar bed. Morris kon zo ook even relaxen en ´s middags kwamen nog opa en oma Alie, Ingrid en René! Het feest ging verder!
Madison mag ook nibbit van Morris, mmmmm!
Spelen met de treinen, altijd een topper
Samen spelen en Morris the Explorer
Het was een mooie dag met veel plezier!
Zomaar een avond
Sommige avonden klopt het gewoon helemaal. Eten gaat lekker, iedereen heeft plezier én er is na het eten nog tijd om even te spelen.
Klimmen, bouwen, lekker rommelen
Madison gaat intussen vaak haar eigen gangetje. Ze vindt het heel gezellig om samen te zijn, maar kan ook gerust even een stil hoekje opzoeken en lekker rommelen. Met de nadruk op rommel. Ze trekt graag kastdeuren open om vervolgens alles er uit te gooien en er dan een tijdje mee te frutten. Heel geschikt: foamstickers, knutselspullen en puzzels (dan wel die van 100 stukjes)… Ze krijgt ook meer aandacht voor haar uiterlijk en het is duidelijk dat ze net als mama helemaal into tassen is. Jammer is alleen dat alle tassenhengsels (nadat de tas is leeggehaald) om haar nek gaat en ze dan gaat rondkruipen. Niet volkomen ongevaarlijk, vrees ik. Het zijn ook niet alleen tassenhengsels die om haar nek moeten, nee alles moet erom: snoeren, doekjes, zo'n groot beessie van AH (dat is wel geinig, net een boa!) en ga zomaar door. Muziek is ook helemaal haar ding, als er maar een beetje melodie in lijkt te zitten, gaat ze erop dansen. Ze zakt dan steeds door haar knietjes, schudt met haar hoofd en als ze zit, zwaait ze met haar armen, zo cute!
Zee, zand en …. Wind
Zo'n zondag dat je denkt, kom, laten we er eens op uit gaan. Lekker naar buiten. Het waait wel wat hard, maar daar kunnen we heus wel tegen. Dus: op naar Noordwijk!
Eeehhh… Het waait wel errug hard
Madison vindt het niet zo'n succes
Dus op naar binnen, het eerste strandpaviljoen wat we tegenkomen! Dat was de Zeemeeuw. Werd het toch nog gezellig.
En dan thuis doen waar een sombere, koude en vooral winderige zondagmiddag voor is bedoeld:
Viva España in januaria
Om maar weer eens iets anders te doen, gingen we dit jaar rond opa's verjaardag naar Spanje. En daar werden we tot onze grote verrassing getrakteerd op zalig zomerweer! Even lekker lunchen met 21 graden in de schaduw, op 14 januari? Ja hoor, daar zijn we wel voor in! Wat wel jammer was, was dat Madison best ziek was. Voor vertrek nog snel naar de dokter geweest en zelfs een antibioticakuur gekregen. Gelukkig knapte ze snel redelijk op, maar pas een paar dagen na thuiskomst was ze weer helemaal het vrouwtje. We deden met haar dus wat rustig aan en hadden zo toch allemaal heel veel plezier!
Opa helpen (en ja, het is écht januari hier!)
Met de bal (en toch maar zonnebrand gekocht)
En hier mag het: steentjes gooien! Wat een plezier!
Zie je?
Nog donker in de ochtend en even lekker bij oma op schoot
Iedereen lekker bezig…
Zie ik daar een kleine ´hoera´?
Op de laatste dag nog naar een groot springkussenpark, mét hele grote Bliksem!
Rollen, tuimelen en kruipen
Nu maar weer wachten tot we weer gaan, we hebben er nu in ieder geval al zin in!
